Þingvallavatn 29. júní 2020

Heitur morgun á Þingvöllum

Myndin sýnir staðinn þar sem ég fékk bleikjuna þann 26. júní. Þarna var greinilega urriði á ferð í þetta skiptið því ég sá hann stinga nefinu upp úr vatninu og bakugginn og sporðurinn skáru síðan yfirborðið í kjölfarið þegar hann stakk sér niður aftur. Það var frekar flott að sjá þennan stóra fisk birtast svona á spegilsléttu yfirborðinu.

Eldsnemma á mánudagsmorgni reif ég mig upp úr bælinu, greip nestið og lagði í hann austur á Þingvelli. Í leiðinni pikkaði ég félaga minn upp og saman ætluðum við að veiða í Ólafsdrætti í blíðviðrinu sem spáin sagði að ætti að vera þennan dag. Það leit svo sannarlega vel út með veðrið því þarna klukkan hálf sex um morguninn var 14 gráðu hiti á mælinum í bílnum. Á heitasta tímanum fór hitinn örugglega vel yfir 20 gráðurnar.

Eins og venjulega var maður bjartsýnn með veiðina. Í svipuðu veðri í fyrrasumar gerði ég einmitt bestu veiði sumarsins í Þingvallavatni. Reyndar ekki í Ólafsdrættinum heldur sunnan megin við Arnarfellið. Að þessu sinni var veiðigyðjan ekki með okkur í för því við urðum lítið varir við bleikjuna. Félagi minn náði einni sem var frekar smá og einni murtu og þá er allt talið. Venjulega þá heldur silungurinn í Þingvallavatni sig niður við botninn og sýnir sig lítið á yfirborðinu. Í þessari ferð urðum við öðru hvoru varir við hreyfingu á yfirborðinu og heyrðum öðru hvoru skvamp. Það var greinilega fiskur þarna og sennilega var þetta urriðinn sem við urðum varir við.